OGÓLNOPOLSKI MAGAZYN IZBY ARCHITEKTÓW RP / NAKŁAD KONTROLOWANY 15 000 EGZ.
 
   
 
 
 
Wyszukiwarka_Z:A  
  Reklama  
   
 
         
Zamów Z:A drukowany
| DOŚWIADCZENIA ZAWODOWE |  |
|_#61  ZA

 

 

Eko-osiedla
/// dr inż. arch. Monika Trojanowska, architekt IARP /// fragmenty

Dołącz na Fb


///
wersja
beta_2
serwisu
///

AKTUALNY NUMER

Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free

> Zamów prenumeratę

WYDANIA ARCHIWALNE

> Czytaj wybrane artykuły

> Zamów Z:A_drukowany

> Szukaj w archiwum

> Pobierz Z:A_free (pdf)

> Forum Z:A /// skomentuj

> e-Newsletter Z:A

> Dopisz swój e-mail

Tworzenie eko-osiedli wykracza daleko poza stosowanie rozwiązań budowlanych o wysokiej efektywności energetycznej w budynkach. Eko-osiedle, zgodnie z założeniami zrównoważonego rozwoju, jest miejscem, gdzie stworzono zrównoważone otoczenie nie tylko ekologiczne (i to w bardzo szerokim znaczeniu tego słowa), ale również ekonomiczne oraz społeczne.

       
Eko-osiedla
       
       

Współczesne eko-osiedla to miejsca, gdzie projektanci próbują połączyć najnowsze koncepcje urbanistyczne i osiągnięcia techniki w celu oszczędzania naturalnych zasobów dla przyszłych pokoleń. Jako pierwszy udany eksperyment wskazuje się osiedle Vauban w niemieckim Fryburgu (prace projektowe rozpoczęto w 1993 r., budowę w 1997 r., pierwsi mieszkańcy wprowadzili się w 2001 r.). Potem pojawiły się następne realizacje: Bo01 w Szwecji (kolejne etapy od 2001 r., Malmö), BedZet w Anglii (2002, Londyn), Eva-Lanxmeer w Holandii (2009, Culemborg), Hammarby Sjöstad w Szwecji (1995-2015, Sztokholm), czy wiele osiedli odznaczonych certyfikatem ÉcoQuartier we Francji (program uruchomiono w 2013 roku, dotychczas ponad pięćdziesiąt osiedli otrzymało certyfikat, a ponad sto kolejnych jest zarejestrowanych i ubiega się o nadanie tego certyfikatu).

Niewiele jest przykładów takich inicjatyw sektora prywatnego – samych deweloperów. Eko-osiedla powstają najczęściej jako efekt współdziałania sektora publicznego i prywatnego – władz lokalnych i samych mieszkańców z przedstawicielami administracji rządowej, organizacji ekologicznych, różnych stowarzyszeń oraz firm projektowych i przedsiębiorstw budowlanych. We Francji budowane są zazwyczaj na gruntach publicznych. Często są realizowane w formie zbliżonej do partnerstwa publiczno-prywatnego. Zwykle takie partnerstwo obejmuje więcej niż jedną firmę architektoniczną czy deweloperską, szczególnie w przypadku realizacji większych inwestycji. Sprzyja to m.in. zróżnicowaniu architektonicznemu i pozwala na uniknięcie monotonii powtarzalnej zabudowy.

We Francji stosuje się zasadę, że nawet niewielka interwencja w przestrzeń istniejącego osiedla wymaga zrównoważenia potrzeb obecnych i przyszłych – nowych mieszkańców. Dlatego jako pierwsze realizowane są zielone przestrzenie publiczne, parki i obiekty użyteczności publicznej. Dąży się do poprawy jakości życia obecnych mieszkańców, tak aby byli zadowoleni z nowej inwestycji, czyli docelowo dogęszczania zabudowy i wzrostu liczby mieszkańców. Budowa przestrzeni publicznych w pierwszej kolejności i zapewnienie realnych korzyści obecnym mieszkańcom sprzyjają przychylnemu patrzeniu na zmiany i nowe budownictwo w sąsiedztwie. Jeżeli mieszkańcy widzą nowy park, usługi i miejsca pracy, łatwiej akceptują nową inwestycję. Oczywiście takie podejście jest możliwe w przypadku, kiedy to sektor publiczny jest głównym inwestorem, który umawia się z deweloperami, ustalając szczegóły nowej, wspólnej inwestycji.

Wspólnymi cechami eko-osiedli są: troska o naturalne środowisko, uporządkowana kompozycja urbanistyczna, zielone przestrzenie publiczne, dążenie do rozwoju kapitału społecznego i otoczenia kulturalnego oraz przyjazne otoczenie ekonomiczne.

 

 

Zielone przestrzenie publiczne

Tereny zieleni w mieście powinny tworzyć sieć zwartych obszarów połączonych korytarzami. Zwarte obszary to parki i ogrody, a korytarze to zielone ulice i ciągi piesze – trasy obsadzone drzewami, u których stóp pozostawia się skrawki terenu utrzymywane w sposób naturalny, pasy zielonych muld i niecek małej retencji wzdłuż pasów ruchu, zielone torowiska dla tramwajów czy zielone korytarze tworzone przez sąsiadujące ze sobą, tworzące pasma zielone dachy i ściany. Im bardziej kompletny jest ten system i czym gęstsza jest sieć połączeń, tym lepsze warunki dla rozwoju bioróżnorodności i życia ludzi w mieście.

Współczesne eko-osiedla zawierają proporcjonalnie większą ilość zielonych przestrzeni publicznych (we Francji szacuje się, że nawet o 30% więcej niż wcześniejsze osiedla o porównywanej powierzchni). Co ciekawe we Francji nowe inwestycje mieszkaniowe najczęściej tworzone są wraz z nowymi parkami publicznymi. Takie podejście pozwala zagwarantować możliwość kontaktu z naturą wszystkim mieszkańcom. Jednocześnie zielone przestrzenie publiczne stają się miejscem codziennych interakcji społecznych, dają możliwość rekreacji i rozrywki. Parki spełniają rolę salonu i „miejsca trzeciego”, tak jak opisywał je Ray Oldenburg – najważniejszego miejsca po domu i miejscu pracy, gdzie ludzie spędzają najwięcej czasu i czynią to dobrowolnie. Korzystanie ze spacerów i aktywności w parku pozwala dłużej cieszyć się pełnią zdrowia, a nawet przedłuża życie, co potwierdzili japońscy lekarze. Zielone tereny publiczne są miejscem kontaktów społecznych, co jest kluczową cechą miejsc sprzyjających promocji zdrowia. Wiele problemów zdrowotnych może być minimalizowanych dzięki aktywności fizycznej czy regeneracji psychicznej na terenie parku publicznego. Idea, że każde mieszkanie powinno mieć przynajmniej jedno okno z widokiem na zieleń i drzewa, jest wprowadzana w życie na terenie wielu eko-osiedli.


 

(...)
To nie jest pełna treść artykułu. Jak przeczytać całość? Patrz poniżej.

 

 

 
  Forum Z:A /// skomentuj artykuł
     
Eko-osiedla Eko-osiedla
Tworzenie eko-osiedli wykracza daleko poza stosowanie rozwiązań o wysokiej efektywności energetycznej. Zgodnie z założeniami są to miejsca, zrównoważone nie tylko ekologicznie, ale też ekonomicznie i społecznie.
 
Cały artykuł możesz przeczytać w numerze Z:A_#61
Zamów Z:A drukowany



Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free


Zapraszamy do pobierania wydanych dotychczas numerów
Zawodu:Architekt w wersji PDF

 

> polecamy: artykuły on-line

> strona główna Z:A

 
Polecamy w Z:A
Młodzi architekci
w Europie: kondycja
i przyszłość zawodu

arch. Jola Starzak,
arch. Dawid Strębicki, architekci IARP

DOŚWIADCZENIA
Obszar Oddziaływania Obiektu / refleksje przed godziną „zero”
arch. Piotr Gadomski, architekt IARP
PRAWO
Konkursy: ziemia obiecana czy droga donikąd?
arch. Krzysztof A. Nowak

IZBA ARCHITEKTÓW
Sztuka aikido
arch. Wojciech Gwizdak, architekt IARP
FELIETON
Anioł najbardziej przykuwa moją uwagę / czyli polski gust architektoniczny...
autor: Błażej Prośniewski, redakcja: Bartosz Wokan
ARCH_I_KULTURA

 

 

 
 
 
 
    Copyright © 2004-2018 Izba Architektów RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.  |  Zarządzanie serwisem i custom publishing: Oria Media.