OGÓLNOPOLSKIE CZASOPISMO IZBY ARCHITEKTÓW RP / NAKŁAD KONTROLOWANY 14 500 EGZ.
 
   
 
 
 
Wyszukiwarka_Z:A  
  Reklama  
   
 
         
Z:A
| WNĘTRZA KOMERCYJNE ZA  DODATEK SPECJALNY |
|_02/2013  ZA

 

Akustyka biur w praktyce
/// arch. Mikołaj Jarosz /// artykuł online w całości

Dołącz na Fb


///
wersja
beta_2
serwisu
///

AKTUALNY NUMER

Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free

> Zamów prenumeratę

WYDANIA ARCHIWALNE

> Czytaj wybrane artykuły

> Zamów Z:A_drukowany

> Szukaj w archiwum

> Pobierz Z:A_free (pdf)

> e-Newsletter Z:A

Badania ankietowe przeprowadzane wśród pracowników biur na planie otwartym dowodzą, że głównym czynnikiem utrudniającym im pracę jest hałas. Problem niepożądanych dźwięków stawiany jest wyżej niż niedoskonałe oświetlenie, wadliwie działająca wentylacja czy też złośliwy sprzęt IT.
       
Akustyka biur w praktyce
       
       

Na niepożądane dźwięki składa się hałas komunikacyjny dochodzący z zewnątrz, stały hałas od instalacji wentylacyjnej czy sprzętu IT, ale przede wszystkim hałas generowany przez samych pracowników (głównie rozmowy). Hałas odpowiedzialny jest za szybciej postępujące w ciągu dnia zmęczenie, rozdrażnienie i kłopoty z koncentracją. Tym samym wpływa na obniżenie efektywności pracowników. Na etapie projektowania jesteśmy w stanie znacznie ograniczyć te uciążliwości poprzez odpowiednie rozmieszczenie stanowisk pracy oraz umiejętne stosowanie w poszczególnych pomieszczeniach materiałów dźwiękochłonnych.

Biura na planie otwartym
W biurach typu open space zwykle spotykamy się z dwoma podstawowymi problemami akustycznymi: zbyt wysokim poziomem hałasu i jego zbyt dużym zasięgiem przestrzennym.
Pierwszy problem jest głównie bolączką centrów obsługi telefonicznej. Są one szczególnym przypadkiem biur otwartych, których specyficzną cechą jest zwykle większe zagęszczenie pracowników. Do tego charakter pracy wykonywanej w takich miejscach (infolinie, telemarketing itp.) sprawia, że pracownicy obecni w biurze bezustannie prowadzą rozmowy telefoniczne. Hałas, na który składają się rozmowy pracowników, ale także praca wentylacji i sprzętu biurowego, potęgowany jest przez odbicia dźwięku od twardych powierzchni sufitów i ścian. Dodatkowo pracownicy przebywający w głośnym środowisku są zmuszeni mówić głośniej, aby byli dobrze zrozumiani, albo żeby sami siebie słyszeli, co prowadzi do swoistego sprzężenia zwrotnego. W efekcie hałas w centrach telefonicznych zwykle przekracza 70 dBA. Zastosowanie sufitów podwieszanych, okładzin sufitowych, czy sufitów wyspowych o wysokim współczynniku pochłaniania dźwięku (αw>0,9), w połączeniu z podobnie działającymi panelami ściennymi, pozwala w takich pomieszczeniach radykalnie zredukować poziom dźwięku (o ok. 10 dBA).

Zbyt duży zasięg dźwięku jest odczuwalny przede wszystkim w biurach, gdzie pracownicy wykonują głównie cichą pracę. W takich warunkach, przy nieodpowiednim wykończeniu i wyposażeniu biura, każda głośno prowadzona rozmowa telefoniczna, czy konwersacja pracowników, będzie dobrze słyszalna z dużej odległości. Tego rodzaju hałas „informacyjny” jest szczególnie uciążliwy w przypadku wykonywania pracy wymagającej koncentracji. W takich biurach należy dążyć do:
1. Zapewnienia jak najlepszych warunków do komunikacji pomiędzy pracownikami stale ze sobą współpracującymi w ramach zespołów – można tego dokonać poprzez ustawienie stanowisk pracy jak najbliżej siebie (<3,0 m) oraz utrzymanie niskiego poziomu hałasu i wysokiej zrozumiałości mowy poprzez instalację sufitów akustycznych o współczynniku pochłaniania dźwięku αw>0,9. W takich warunkach pracownicy będą w stanie komunikować się ze sobą ściszonym głosem, nie przeszkadzając siedzącym dalej.
2. Ograniczenia zrozumiałości mowy pomiędzy poszczególnymi zespołami pracowników – czyli zwiększenie prywatności rozmów. W tym celu stosuje się ekrany oddzielające poszczególne stanowiska pracy czy całe zespoły. Powinny mieć odpowiednią wysokość (150-170 cm) i co najmniej do wysokości 120 cm powinny mieć wykończenie dźwiękochłonne. Mogą być montowane na blatach biurek lub być wolnostojące. Na efektywność zastosowanych ekranów zasadniczy wpływ ma chłonność akustyczna sufitu. Jeśli będzie miał niską dźwiękochłonność, fala dźwiękowa odbije się od niego ponad ekranem, skutecznie go omijając. Z tego powodu zalecane jest użycie ich z sufitami o jak największym współczynniku pochłaniania dźwięku.

Sale konferencyjne
Tutaj kluczowym zagadnieniem warunkującym poprawną funkcjonalność jest dobra zrozumiałość mowy. W celu jej osiągnięcia należy dążyć do utrzymania czasu pogłosu na poziomie nie większym niż 0,6 s oraz poziomu tła akustycznego na poziomie poniżej 40 dBA. Odpowiednio niski poziom tła akustycznego można osiągnąć stosując przegrody i stolarkę o własnościach dźwiękoizolacyjnych adekwatnych do warunków panujących w sąsiednich przestrzeniach oraz cichą instalację wentylacyjną. W celu zapewnienia krótkiego czasu pogłosu należy stosować panele o jak najwyższym współczynniku pochłaniania dźwięku (αw>0,9) na całej powierzchni sufitu. Pożądanym jest aby materiał zastosowany na suficie charakteryzował się wysoką dźwiękochłonnością również w niskich częstotliwościach (125 Hz). Nie rozwiązuje to jednak do końca problemu, ponieważ pozostają jeszcze poziome odbicia dźwięku od ścian. W celu wyeliminowania ich negatywnego wpływu należy stosować na ścianie tylnej i jednej z podłużnych dźwiękochłonne panele ścienne. Mogą zajmować całą wysokość ściany bądź tworzyć na niej ekrany ulokowane na wysokości źródła dźwięku. W większych salach konferencyjnych (>50 m2) należy nad stanowiskiem lektora instalować w miejsce sufitu dźwiękochłonnego sufit odbijający dźwięk w zakresie średnich i wysokich częstotliwości. Pozwala to na wzmocnienie jego głosu tak, aby był słyszalny w tylnej strefie sali bez konieczności stosowania nagłośnienia.

Pewne problemy mogą rodzić bardzo duże sale dzielone ruchomymi ściankami działowymi. Zmienna aranżacja tych wnętrz nie pozwala na przypisanie mówcy określonego miejsca i umieszczenie nad nim sufitu odbijającego. Jednocześnie powierzchnia pomieszczenia po złożeniu ścianek działowych może być tak duża (200-300 m2), że przy zastosowaniu wyłącznie sufitów dźwiękochłonnych zasięg głosu mówcy będzie niewystarczający. Niezbędna w takich przypadkach jest konsultacja z akustykiem. Należy się liczyć również z tym, że w tak dużych pomieszczeniach wzrasta rola odpowiedniego akustycznego wykończenia ścian.

Przestrzenie wspólne i korytarze
Pomieszczenia tego typu także powinny być starannie zaprojektowane pod względem akustycznym, ponieważ są one odpowiedzialne za rozchodzenie się hałasu po budynku. W przestrzeni otwartej dźwięk zanika o 6 dB przy każdym podwojeniu odległości od źródła. W pomieszczeniach silnie pogłosowych (jakimi są korytarze zwykle wykończone twardymi materiałami) to zjawisko jest znacznie słabsze a czasami w ogóle niedostrzegalne – w rezultacie głośne rozmowy czy hałas z pomieszczeń technicznych w jednej części budynku jest w bardzo skuteczny sposób dystrybuowany po całym obiekcie. Wyłożenie sufitów panelami dźwiękochłonnymi, zastosowanie wykładzin dywanowych zamiast twardej posadzki, zastosowanie chropowatych fakturowych tynków na ścianach zamiast gładzi gipsowej zamienia korytarze w swojego rodzaju tłumiki akustyczne. Te same uwagi mogą dotyczyć otwartych klatek schodowych (zwłaszcza tych z obszernymi duszami), wewnętrznych atriów itp.
Pomijanie zagadnień akustyki wnętrz na etapie projektowania, jak i wykonawstwa obiektów biurowych prowadzi do znacznego pogorszenia standardu wnętrza a poprawianie błędów w funkcjonujących już biurach jest bardzo kłopotliwe i kosztowne. Dlatego istotne jest żeby o komfort akustyczny zadbać już w fazie projektowej, od razu zapewniając pełną funkcjonalność wnętrz budynku biurowego. Koniec artykułu


> napisz do autora: mikolaj.jarosz@saint-gobain.com


 
Polecamy lekturę Z:A_02/2013




Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free


Zapraszamy do pobierania wydanych dotychczas numerów
Zawodu:Architekt w wersji PDF

 

> polecamy: artykuły on-line

> strona główna Z:A

 
Polecamy w Z:A
Nie można „deregulować” architekta inżynierem budownictwa
Sebastian Osowski,
na podst. informacji IARP

IZBA ARCHITEKTÓW
Tajny plan
zniszczenia świata

arch. Wojciech Gwizdak
FELIETON
Osiedle oparte
na współpracy

arch. Piotr Fokczyński

WYWIAD Z:A
Rodzina wielorodzinna w lokalu o trwałych ścianach
arch. Bożena Nieroda,
arch. Wojciech Gwizdak
DEFEKTY PRAWA
Wszyscy chcą
zostać architektami...

Bartosz Wokan
ARCH_I_KULTURA

 

 

 
 
 
 
    Copyright © 2004-2018 Izba Architektów RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.  |  Zarządzanie serwisem i custom publishing: Oria Media.