Reklama  

 

 

 



       
|  STUDIUM PRZYPADKU
ZA   |
|_04/2011  ZA

 

Archipiada 2012...
olimpiada na miarę?

 

 

arch. Michał Salamonowicz

Widowiska sportowe a szczególnie olimpiady zawsze przyciągały duże rzesze kibiców. Jednak nie każdy zdaje sobie sprawę, że święta sportu to także święta architektury i jej twórców. Wspaniałe założenia urbanistyczne i obiekty sportowe o formach mających wywołać w odbiorcy doznania estetyczne stanowią nieodzowny element sportowych zmagań. Igrzyska olimpijskie to również pokaz sprawności infrastruktury, jakości przestrzeni publicznej, a także manifestacja osiągnięć dorobku i dziedzictwa kulturowego organizatora. Nadchodzący rok zapowiada się w Europie niezwykle interesująco. Przede wszytkim dzięki Igrzyskom London 2012.

 

6 lipca 2005 w Singapurze wyłoniono miasto goszczące igrzyska olimpijskie w 2012 roku. Emocje sięgały zenitu gdy po czterech turach zwycięzcą został Londyn. Wielkimi przegranymi były Moskwa, Nowy Jork, Madryt i Paryż. „Arenę” igrzysk zlokalizowano na terenach wymagających rewitalizacji tkanki miejskiej.

Do przetargów stanęły setki biur projektowych, nie tylko specjalizujących się w architekturze sportowej. Potrzebne były przecież także mieszkania, sklepy, restauracje, szpitale, laboratoria i inne obiekty towarzyszące, jak również infrastruktura. Sceptycy ostrzegali, iż tak wielkie założenie jest nieproporcjonalne do obranego budżetu. Wkrótce sami będziemy mogli się przekonać jakie uzyskano efekty.

Ideą nadchodzącej olimpiady obok szerzenia sportu i zasad fair play ma być zrównoważony rozwój. Projektanci musieli wziąć pod uwagę nie tylko potrzeby igrzysk ale również to, co stanie się z obiektami po „zgaśnięciu znicza” i przystosować je do funkcjonowania w codziennych realiach. Dlatego też część obiektów ma charakter tymczasowy, po igrzyskach zostaną rozebrane i wykorzystane w innych miejscach Wyspy.

W chwili obecnej przygotowania idą pełną parą. Organizatorzy olimpiady chcą, aby społeczeństwo zaangażowało się w igrzyska, a budowa parku olimpijskiego to wspaniała okazja do poznania opinii różnych osób. Po terenach olimpijskich organizowane są wycieczki autobusowe, a dla bardziej wymagających wycieczki piesze wokół terenów wchodzących w skład parku. Dzięki nim przyszła publiczność sportowych aren może zadawać pytania, dyskutować i obejrzeć postęp prac. Tworzy się więź między społeczeństwem a architekturą. Część obiektów została już ukończona i są obecnie testowane. Obok budynków i imprez sportowych w ramach London 2012 organizowane są różne wydarzenia kulturalne oraz akcje społeczne mające na celu promocję olimpiady i miasta.

Londyn, w swojej historii był już dwukrotnie gospodarzem igrzysk nowożytnych. Olimpiady odbyły się tam w 1908 i 1948 roku. W 1944 olimpijski znicz nie zapłonął nad stolicą Wysp ze względu na II Wojnę Światową.

Park Olimpijski Królowej Elżbiety
Igrzyska Olimpijskie doskonale pasują do Londynu i jego ducha. Wprawdzie deszcze na Wyspach są nader częste, jednakże wielu mieszkańców, nie tylko stolicy, uprawia aktywnie sport bądź na świeżym powietrzu, bądź uczęszczając do wszechobecnych klubów fitness. Sport to część tutejszej kultury, jest wspierany przez pracodawców, organizacje młodzieżowe i szkoły. Zgodnie z filozofią pracy, pakiety fitness proponowane są pracownikom jako dodatek do wynagrodzenia. Rozwijana jest infrastruktura rowerowa, a liczne parki i wysoka jakość przestrzeni publicznej zachęcają do aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu.

Dbałość o jakość przestrzeni publicznej nie pozostała bez znaczenia w doborze lokalizacji parku olimpijskiego. Lower Lee Valley to jeden z obszarów stolicy, który wymagał kompleksowej rewitalizacji. Nowo powstający park będzie największym tego typu założeniem w Europie od 150 lat (pisaliśmy o nim już w Z:A_02/2011, w artykule: „Rekreacja-Edukacja czyli przestrzenie publiczne w Londynie”).

Motywem przewodnim koncepcji projektowej był zrównoważony rozwój. Obok zastosowania szeregu technik proekologicznych, park zasiedlono lokalnymi gatunkami roślin i zwierząt. Przypomnijmy: park podzielony został na strefy tematyczne. Jego południowa część będzie nastawiona na wydarzenia kulturalno-rozrywkowe – znajdą się tutaj nadrzeczne ogrody, kawiarnie, bary. W północnej strefie zaprezentowane zostaną najnowsze rozwiązania proekologiczne, zielone technologie i sposoby wykorzystania wody deszczowej. Strefa stanowić będzie dom dla istniejących i rzadkich gatunków fauny. Park ma być powszechnie dostępny i pozbawiony barier architektonicznych.

Nie wszystkie konkurencje zostaną jednak rozegrane w Parku Olimpijskim Królowej Elżbiety, część sportowych wydarzeń odbędzie się w innych częściach miasta i Wysp. W Lower Lee Valley powstają m.in. stadion olimpijski, centrum pływackie, welodrom, hala piłki ręcznej, koszykówki, tor BMX, hala hokeja, centrum informacyjne i prasowe, wioska olimpijska. A także budynki infrastruktury takie jak stacja pomp, centrum energetyczne i główna stacja elektroenergetyczna.

 

 

 

Stadion z recyklingu
Koronnym obiektem parku otwierającym i zamykającym olimpiadę jest Stadion Olimpijski zlokalizowany w jego południowej części. Obiekt otoczony z trzech stron kanałami dostępny jest dzięki pięciu kładkom łączącym ten nietypowy półwysep z resztą założenia olimpijskiego. Projekt powierzono biuru architektonicznemu Populous, które jest autorem takich stadionów jak m. in. Wembley i Emirates.
Autorzy zaprojektowali obiekt zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju: redukuj, ponownie wykorzystuj, odzyskuj. Stadion pomieści 80 tys. osób, ale liczba miejsc ma być następnie zredukowana do 25 tys., bo takie są realne, lokalne potrzeby.

Oprócz oczywistych funkcji znajdą się tu także pomieszczenia medyczne i 80-metrowej długości tor do rozgrzewki.

Punkty związane z obsługą kibica (np. gastronomię) zlokalizowano na tzw. „Podium” okalającym stadion. Rozwiązanie to pozwoliło uprościć konstrukcję i system zabezpieczeń przeciwpożarowych. W celu dalszej redukcji kosztów, a także wzrostu elastyczności, wprowadzona została (tam, gdzie to możliwe) naturalna wentylacja.

Adaptowalność do zmieniających się potrzeb ma zapewnić stalowa konstrukcja, którą w skrócie można określić jako połączenie rozwiązań tymczasowych i stałych. Na jej budowę zużyto około 25% mniej stali w stosunku do innych, porównywalnych stadionów. Część zastosowanego materiału pochodzi z odzysku lub niewykorzystanych nadwyżek, jak np. rury gazowe użyte w koronie stadionu. Kablowa struktura dachu przekrywa 2/3 widowni. Dach wykonany został z lekkiej membrany polimerowej. Również beton wykorzystany w konstrukcji obiektu miał domieszki popiołów przemysłowych w celu „poprawienia wyników ekologicznych”. Oszczędności uzyskano także poprzez oparcie części stadionu o uprzednio uformowane w gruncie zbocza.
Według autorów projektu jest to najbardziej ekologiczny stadion na świecie. Po olimpiadzie obiekt prawdopodobnie zostanie przejęty przez jeden z londyńskich klubów piłkarskich.

Pływalnia według Zahy
Nieopodal Olympic Stadium znajduje się kolejny obiekt, który podobnie jak stadion budzi wiele emocji wśród brytyjskiej prasy, społeczeństwa i ludzi z branży. Centrum Pływackie Zachy Hadid jest albo uwielbiane albo krytykowane. Niewątpliwie to jeden z tych budynków w parku, które wyróżniają się formą – przypomina kształtem falę, bądź pływaka unoszącego ręce w stylu motylkowym.

Cały artykuł możesz przeczytać w numerze Z:A_04/2011
zamów egzemplarz drukowany
 / pobierz e-wydanie Z:A_free w pdf

 




 

Zapraszamy do bezpłatnego pobierania wydanych dotychczas numerów
Zawodu:Architekt w wersji PDF

 

> polecamy: artykuły on-line

> strona główna Z:A

 

 

 


Copyright © 2004-2018 Izba Architektów RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.  |  Zarządzanie serwisem i custom publishing: Oria Media.